In woningen en utiliteitsgebouwen vormt de dekvloer de basis voor de uiteindelijke vloerafwerking. Op deze ondergrond worden onder andere parketvloeren, PVC-vloeren, tapijt, egalisaties, gietvloeren en tegelvloeren aangebracht.
De twee meest voorkomende soorten dekvloeren zijn:
- zandcement dekvloeren
- anhydriet dekvloeren (calciumsulfaat dekvloeren)
Hoewel beide vloeren dezelfde functie hebben, verschillen zij aanzienlijk in samenstelling, verwerking en eigenschappen. Voor vloerleggers is het daarom belangrijk om te herkennen met welk type dekvloer zij te maken hebben. De eigenschappen van de ondergrond bepalen namelijk welke voorbereiding noodzakelijk is voordat een vloerafwerking wordt aangebracht.
Wat is een zandcement dekvloer?
Een zandcement dekvloer is een traditionele dekvloer die bestaat uit een mengsel van zand, cement en water.
De mortel wordt meestal aardvochtig verwerkt en vervolgens verdeeld, verdicht en met een rei vlak afgestreken.
Deze methode wordt al tientallen jaren toegepast in zowel woningbouw als utiliteitsbouw.
Kenmerken van een zandcement dekvloer
Een zandcement dekvloer heeft doorgaans de volgende eigenschappen:
- een relatief ruwe oppervlaktestructuur
- zichtbare zandkorrels in het oppervlak
- een donkergrijze kleur
- een relatief hoge mechanische sterkte
- een goede weerstand tegen vochtbelasting
Door de open structuur kunnen primers, egalisaties en lijmen doorgaans goed in de ondergrond verankeren.
Wat is een anhydriet dekvloer?
Een anhydriet dekvloer is een calciumsulfaatgebonden dekvloer. Het bindmiddel bestaat uit anhydriet of andere gipsachtige bindmiddelen.
De mortel bestaat doorgaans uit:
- calciumsulfaat
- zand
- water
- hulpstoffen
In tegenstelling tot een zandcementvloer wordt deze mortel vloeibaar verwerkt. De mortel wordt gepompt en gegoten waarna het materiaal zich vrijwel zelfnivellerend verspreidt.
Hierdoor kan een zeer vlak oppervlak worden gerealiseerd.
Kenmerken van een anhydriet dekvloer
Een anhydrietvloer heeft meestal:
- een zeer vlak oppervlak
- een fijne mortelstructuur
- een lichtgrijze of beige kleur
- een relatief homogene opbouw
Door de vloeibare verwerking worden anhydriet vloeren vaak toegepast in combinatie met vloerverwarming.
Belangrijkste verschillen tussen zandcement en anhydriet
Hoewel beide vloeren vergelijkbare functies hebben, zijn er duidelijke technische verschillen.
Eigenschap – Zandcement dekvloer – Anhydriet dekvloer
Bindmiddel – cement – calciumsulfaat
Verwerking – aardvochtig gesmeerd – vloeibaar gegoten
Structuur – grover – fijner
Kleur – donkergrijs – lichtgrijs of beige
Vlakheid – afhankelijk van uitvoerder – vaak zeer vlak
Vochtbestendigheid – relatief hoog – gevoeliger voor vocht
Hoe kan een vloerlegger het verschil herkennen?
Voordat een vloerafwerking wordt aangebracht, is het belangrijk dat een vloerlegger vaststelt met welk type dekvloer hij te maken heeft.
In de praktijk kan dit vaak al door eenvoudige observaties.
Kleur van de dekvloer
Een zandcementvloer is doorgaans donkergrijs.
Een anhydrietvloer heeft meestal een lichtere grijs-beige kleur.
Structuur van het oppervlak
Bij een zandcementvloer zijn vaak zandkorrels zichtbaar in het oppervlak.
Een anhydrietvloer heeft doorgaans een gladder en fijner oppervlak.
Krabtest
Wanneer met een metalen voorwerp licht over het oppervlak wordt gekrabd:
- voelt een zandcementvloer vaak korrelig aan
- vormt anhydriet vaak een fijner poeder.
Waar moet een vloerlegger rekening mee houden?
Voordat een vloerafwerking wordt aangebracht, moet een vloerlegger controleren of de ondergrond geschikt is voor de geplande toepassing.
Belangrijke aandachtspunten zijn onder andere:
Vochtgehalte van de vloer
Het restvocht van een dekvloer moet binnen de toegestane waarden liggen voordat een vloer wordt geïnstalleerd.
Te veel vocht kan leiden tot:
- loslaten van lijmen
- vervorming van houten vloeren
- schade aan vloerafwerkingen.
Vlakheid van de ondergrond
Voor dunne vloerafwerkingen zoals PVC-vloeren en gietvloeren is een zeer vlakke ondergrond noodzakelijk.
De vlakheid wordt meestal gecontroleerd met een rei en meetwig.
Oppervlaktekwaliteit
De bovenlaag van de dekvloer moet voldoende sterk zijn en geschikt zijn voor verlijming.
Bij sommige toepassingen kan het noodzakelijk zijn om de ondergrond mechanisch te behandelen voordat primers of egalisaties worden aangebracht.
De verantwoordelijkheid van de vloerlegger
Een vloerlegger heeft een professionele verantwoordelijkheid om te beoordelen of de ondergrond geschikt is voor de geplande vloerafwerking.
Wanneer tijdens de beoordeling blijkt dat de ondergrond mogelijk ongeschikt is, behoort de uitvoerder zijn opdrachtgever hierover te informeren. Dit wordt juridisch aangeduid als de waarschuwingsplicht.
Wanneer een vloer wordt aangebracht op een ondergrond die mogelijk ongeschikt is zonder dat hierover is gewaarschuwd, kan de uitvoerder later mede verantwoordelijk worden gehouden voor eventuele schade.
Conclusie
Hoewel zandcement en anhydriet dekvloeren dezelfde functie hebben binnen een vloerconstructie, verschillen zij duidelijk in samenstelling, verwerking en eigenschappen.
Voor vloerleggers is het daarom essentieel om vooraf vast te stellen met welk type dekvloer zij te maken hebben en welke voorbereidingen noodzakelijk zijn.
Door aandacht te besteden aan:
- het type dekvloer
- het vochtgehalte
- de vlakheid van de vloer
- de kwaliteit van het oppervlak
kunnen veel problemen met vloerafwerkingen worden voorkomen.